فضاي مجازي" يك تكنولو‍ژي از سنخ "تك تكنولوژي ها" مثل ماشين لباس شوئي و يخچال و يا حتي تكنولوژي هاي رسانه اي مثل راديو، تلويزيون و سينما نيست. جهان مجازي يك "ابر تكنولوژي" است كه در ذات جهان شمول خود، بعد ابزاري آن بسيار كم رنگ مي شود و جهان واقعي را به جهان مجازي نزديك مي كند. در واقع "جهان تكنولوژي" است كه همه فضاي جهان واقعي را با همه موجوديت هاي "تكنولوژيك و غير تكنولوژيك" آن تكرار مي كند.پس، اين فضا، بزرگ، حكيم و فراگير است. در اين فضای "همه رسانه ای" كار حرفه اي وسيع، عميق و با ارزش است  روند فضاي مجازي به سمت خلق جهاني است كه مرز بين واقعيت و مجاز را كم رنگ و یا کاملا محو كند. با این نگاه ما با یک جهان دو فضائی شده و در نهایت با دو جهان "یک فضائی شده" مواجه خواهیم بود. فهم این دوجهان به هم پیوسته رکن اصلی تعامل در جهان جدید است.